Éliane Radigue is also among the founders of the musical movement we often refer to as minimalism, although by no means every composer agrees with this label either. She once started out with electronics, but some years back has devoted herself almost entirely to composing for acoustic instruments. Today, we focus on three recent pieces, performed by the musicians it was also written for. Quatuor Bozzini released a recording of ’Occam Delta XV’ on their own label; Ensemble Dedalus recorded ’Occam Hepta I’ and Ryoko Akama plays ’Occam XX’ on synthesiser. That second album was released by Montaigne Noire.
Even more than the other composers we count under this movement, Radigue seems interested in the essence of sound. La Monte Young’s music comes closest to this. So it can happen that in that ’Occam Delta XV’, which adds up to over an hour of music, we find remarkably little variation. Radigue is more concerned with the coherence of the sound between the various instruments of the string quartet. Sometimes those sounds run a little further apart and a stratification arises, but regularly there is also a fairly even drone. So music that lacks progression, which is the case with a lot of music within this movement anyway, but Radigue goes a few steps further than many others. However, this does not mean that the music is static; there is plenty happening for those who have an ear for it. Something that, incidentally, is also evidenced by the fact that this album contains two recordings of the piece, which, despite that lack of variety, sound quite different.
Translated from Dutch.
Original text
Ook Éliane Radigue behoort tot de grondleggers van de muzikale stroming die we vaak aanduiden met minimalisme, al is lang niet iedere componist het ook met dit etiket eens. Ze begon ooit met elektronica, maar heeft zich al weer enige jaren terug vrijwel volledig toegelegd op het componeren voor akoestische instrumenten. Vandaag aandacht voor drie recente stukken, uitgevoerd door de musici waar het ook voor geschreven is. Quatuor Bozzini bracht een opname uit van ‘Occam Delta XV‘ op hun eigen label; Ensemble Dedalus nam ‘Occam Hepta I’ op en Ryoko Akama speelt ‘Occam XX’ op synthesizer. Dat tweede album verscheen bij Montaigne Noire.
Meer nog dan de andere componisten die we onder deze stroming rekenen lijkt Radigue geïnteresseerd in het wezen van klank. De muziek van La Monte Young komt daar nog het meest bij in de buurt. Zo kan het dus gebeuren dat we in dat ‘Occam Delta XV’, bij elkaar ruim een uur muziek, opvallend weinig variatie aantreffen. Het gaat Radigue eerder om de samenhang van de klank tussen de diverse instrumenten van het strijkkwartet. Soms lopen die klanken wat verder uit elkaar en ontstaat er een gelaagdheid, maar regelmatig is er ook sprake van een vrij gelijkmatige drone. Muziek dus waar geen progressie in zit, dat is sowieso het geval met veel muziek binnen deze stroming, maar Radigue gaat in vergelijking met veel anderen toch nog een paar stappen verder. Dat betekent echter niet dat de muziek statisch is, er gebeurt genoeg voor wie er oor voor heeft. Iets dat overigens ook blijkt uit het feit dat dit album twee opnames van het stuk bevat, die ondanks dat gebrek aan variatie toch wel degelijk verschillend klinken.
