Kanadyjski zespół Quartetski jest raczej mało znany w Polsce, ale od kilku lat członkowie tej grupy interpretują na nowo dzieła różnych kompozytorów. Tym razem padło na Béla Bartóka.

Formacja powstała w 2007 roku w Montréalu z inicjatywy Pierre-Yves Martela (viola da gamba, bas elektryczny, kontrabas, syntezator, obiekty). Później dołączyli do niego tacy muzycy jak Isaiah Ceccarelli (perkusja, metalofony), Bernard Falaise (gitara elektryczna), Philippe Lauzier (klarnet basowy, saksofon sopranowy, melodyka) i Joshua Zubot (skrzypce).

Do tej pory artyści wzięli na warsztat kompozycje Igora Strawińskiego, Modesta Musorgskiego, Johna Cage’a, Tobiasa Hume’a, Erika Satiego oraz Siergieja Prokofjewa. Teraz mamy Béla Bartóka i jego monumentalne dzieło Mikrokosmos napisane w latach 1926-1939, na które złożyły się 153 fragmenty zaaranżowane na fortepian. Kanadyjczycy tworząc swoje wersje miniatur Bartóka nie korzystali z brzmienia tego instrumentu. Woleli podejść do utworów węgierskiego kompozytora w mniej standardowy sposób, czego możemy doświadczyć na płycie Mikrokosmos Sz 107: Quartetski Does Bartók.

C’est un filon extraordinaire que les membres de Quartetski ont choisi d’exploiter en revisitant avec une grande liberté des chefs-d’œuvre du répertoire «classique» (Satie, Stravinsky, Prokofiev, Cage, etc.). Les Mikrokosmos de Béla Bartók, c’est 153 petites pièces didactiques pour piano, réparties dans six livres selon un ordre de difficulté croissant. Celui qui s’y colle n’apprend pas seulement à jouer du piano, mais surtout ce qu’est la musique, tous les «trucs» de compositeur étant aussi au programme. Ce n’est pas la première fois que le recueil fait l’objet d’arrangements, mais les Quartetski réunis autour du bassiste Pierre-Yves Martel offrent aux 23 extraits choisis un traitement très créatif à travers des interprétations qui leur donne une nouvelle vie. Superbe.